بایاداو...

دیشب شما رو که نمی دونم ولی تو محله ما شب یلدا بود و ما هم ضمن به جای اوردن تمام سنتهای حسنه این شب گنده!!! ( از قبیل خوردن اطعمه و اشربه فراوووون!!!) و سربه سر فک و فامیل گذاشتن!!! دیوان حفظ عزیز رو گرفتیم دستمونو بعد از به جای آوردن آداب مخصوصش ازش خواستیم که یه حالی به روحیمون بده که ایشون هم این غزل رو عنایت فرمودند:

چه مستيست ندانم که رو به ما آورد
که بود ساقي و اين باده از کجا آورد

تو نيز باده به چنگ آر و راه صحرا گير
که مرغ نغمه سرا ساز خوش نوا آورد

دلا چو غنچه شکايت ز کار بسته مکن
که باد صبح نسيم گره گشا آورد

رسيدن گل و نسرين به خير و خوبي باد
بنفشه شاد و کش آمد سمن صفا آورد

صبا به خوش خبري هدهد سليمان است
که مژده طرب از گلشن سبا آورد

علاج ضعف دل ما کرشمه ساقيست
برآر سر که طبيب آمد و دوا آورد

مريد پير مغانم ز من مرنج اي شيخ
چرا که وعده تو کردي و او به جا آورد

به تنگ چشمي آن ترک لشکري نازم
که حمله بر من درويش يک قبا آورد

فلک غلامي حافظ کنون به طوع کند
که التجا به در دولت شما آورد

ما که صاحب نظر نیستیم حالا دوستان یه حالی بدن واسه ما تعبیرش کنند. ولی فامیل که متفق القول معتقدند که اسم طرف نسرینه ولی تو خونه صداش می زنن بنفشه!!!

خلاصه اگه کسی با این مشخصات سراغ دارین پایه ایم وسه خواستگاری!!!

دوستون دارم غزلوار...