آرش از گرگان

با یاد او ...

تو داستانهای پلیسی در مورد نامه های بی امضا خیلی چیزا خونده بودم تا اینکه یکیش دیروز نصیب خودم شد این کامنت عجیب و غریب رو ملاحظه بفرمایید:

یک دوست

سلام. من مجبورم اسم و آدرس وبسایتم رو حذف کنم. چون متاسفانه شما اصولا جنبه نداری. ببخشید انقدر صریح صحبت میکنم. دوست عزیز ، وبلاگ یه جائیه که بقول خودت ، هر چی عشقت می کشه! قاطی پاتی می ریزی توش!! ولی کامنت دونی یه وبلاگ ، مال تو نیست که هر چی عشقت بکشه! قاطی پاتی بریزی توش!!
آقای محترم ، بعضی از این آدمهائی که جنابعالی تو وبلاگشون کامنت میذاری ، بسیار انسانهای محترمی هستند و توهینهای مستقیم و یا غیر مستقیم شما فقط باعث ضایع شدن خودتون میشه. نه به من لطمه میزنه ، نه به اونها. خیلی راحت میتونن بیان و پاکش کنن. ولی شما که اون بالا مینویسی (آرش از گرگان) با توهینهات فقط باعث بدنام شدن شهرت میشی.
دوست من! جنبه چیز خوبیه. اینترنت و فضای وبلاگ را در اختیار ما گذاشتن که گاهی ، فقط گاهی استفاده درست از اون بکنیم. لااقل تو محیط وبلاگ ، احترام همدیگه رو نگه داریم.
نمیدونیم چقدر جنبه داری؟ سنت چقدره که درک کنی دارم چی میگم. ولی امید.ارم ناراحتت نکرده باشم. فقط خواستم بعنوان یه بزرگتر (مطمئنم که بزرگترم) راهنمائیت کرده باشم. تو خواه از سخن من پند گیر و خواه ملال.
باز هم شرمنده ام. اگه میخوای این کامنت رو حذفش کن.

جالبه نه؟ حالا شما خودتون رو بذارین جای من که باید کله رو کار بندازم که کدوم حرفم به مذاق کی خوش نیومده که اینگونه مستفیضمون فرموده...

در هر صورت یک دوست عزیز لطفا و حتما اطلاعات تکمیلی در مورد مکان وقوع جرم زمان و نوع بزه ارتکابی را برای اینجانب ارسال نمایید قول میدم در صورت حقانیت شما رسما از شما عذر خواهی کامل به عمل آورده باشد که آبروی گرگانیها هم محفوظ ماناد. به شدت منتظرم.

در ضمن زیاد امیدوار نباش من ۳۴ سالمه!!!

دوستون دارم مثل همین برفی که امروز اومد!